Aslında onyedi gün gecikmiş bir yazı bu..Neden mi? Bundan 1 sene 17 gün önce blogumun ilk yazısını yazmışım... Özellikle Eylül ayının ilk gününü beklemiştim. İlk yazıma burayı tıklayarak ulaşabilirsiniz. Size ne çağrıştırır bilmem ama beni bu ay alııır , götürür... Yazın son günlerinin habercisi ama aynı zamanda sonbaharın, esintinin, kuru sarı yaprakların ve melankolinin başlangıcıdır bu ay. Yüzüne vuran sonbahar rüzgarı ile beraber sende dalaaar uzaklara gidersin taaa ki birileri seni bu güzel rüyadan uyandırana dek...
Bu ay ben ve canım oğlum Ergin içinde başlangıçlar ayı oldu.. Kısa bir aradan sonra yine mesleğe geri dönüyorum, canım oğlum kreşe başladı, uyum sürecimiz sorunsuz geçti, o nedenle içim rahat, gözüm arkada değil, umarım hep böyle güzel geçer okul günleri... Kısa sürede olsa 9 ayı beraber doya doya geçirdik yinede gün içerisinde özlem duyuyorum veee okula oğlumu almaya gideceğim saati iple çekiyorum....
Bu arada yarın hem kendisi hem arkadaşlarına sürpriz kurabiyecikler:)) hazırladım umarım beğenirler...
Ayrıca diğer butik kurabiyelerimi görmek isterseniz yeldaninhunerlielleri.blogspot.com'a uğrayabilirsiniz:))
teşekkür ederim Yasemincim umarım herşey hepimiz için güzel olur :)))
YanıtlaSilÇok teşekkür ederim Tijen Hanım , hemen deneyeceğim...
YanıtlaSilSevgiler...
nice mutlu günlük yaş günlerini paylaşmak dileğiyle... yeni işin ve oğluşunun yeni kıreşi hayırlı olsun bu arada ...
YanıtlaSilMinecim çok teşekkürler,hep beraber inşallah..
YanıtlaSilnice güzel paylaşımlar diliyorum..
YanıtlaSilbüyümek çoğalmak çok güzeldir :)
oğluşa başarılar keyifler dilerim.
bir dut masalı- nUnU
Nunu çok teşekkürler güzel sözlerin için :))
YanıtlaSil