KİTAP KÜNYESİ
ADI : Bir Cihan Kafes
YAZAR : İclal Aydın
YAYINEVİ : Artemis
BASIM TARİHİ : 2013
SAYFA SAYISI : 331
TÜRÜ : Roman Kurgu
ARKA
KAPAK
Zorba, itaatkârın üzüntüsüyle beslenir...
"Sevgin direğimiz, üzerimize saldığın korku çatımız olmuş meğer. Mutsuzluğumuzdan örülü bir devlet yaratmışsın hepimize.
Sen en çok beni severdin ya.
En çok beni köle yapmışsın kendine."
Samire, Yaşar, Lorin.
Birbirlerinin gölgesinde saklanan, birbirlerinin masalını yazan üç küskün kadın.
Yaraları doğuştan, lanetleri miras...
Yalnızlığın kuyusunun başından ayrılmadan, kederlerinin yankısını dinlediler.
Her masalın sonu gece değildi elbet.
Üç, ikiden ve dahi birden iyiydi.
Ve her yanlışın doğrusu kendi içinde gizliydi.
Kanadı kırık üç kadın, ödedikleri ağır bedellerin karşılığını, içinde çırpınıp durdukları, kapısı açık olsa da çıkıp gidemedikleri gölge kafeslerinde bekledi. İhtiyaç duydukları inanç, temize çekecekleri geçmişte saklıydı.
Birbirlerinin gölgesinde saklanan, birbirlerinin masalını yazan üç küskün kadın.
Yaraları doğuştan, lanetleri miras...
Yalnızlığın kuyusunun başından ayrılmadan, kederlerinin yankısını dinlediler.
Her masalın sonu gece değildi elbet.
Üç, ikiden ve dahi birden iyiydi.
Ve her yanlışın doğrusu kendi içinde gizliydi.
Kanadı kırık üç kadın, ödedikleri ağır bedellerin karşılığını, içinde çırpınıp durdukları, kapısı açık olsa da çıkıp gidemedikleri gölge kafeslerinde bekledi. İhtiyaç duydukları inanç, temize çekecekleri geçmişte saklıydı.
KİTAPTAN
ALINTI
İnsan, birini hayatından çıkarmaya
çalıştığında onu daha mı çok büyütüyordu içinde yoksa?
( S:221 )
BENCE...
Birbirine sarmaşık gibi bağlı hayatlarıyla üç kuşak kadının
Samire, Yaşar ve Lorin'in hayatlarını anlatan duygu dolu bir hikaye. 1948 ve
2007 yılları arasında geçmiş ve şimdiki
zamanda gidip gelerek aktarılıyor hikayeleri. Her biri yalnızlıklarını başka biçimlerde
yaşıyorlar, her birinin çözüm arayışları sonuçta başarısızlıkla sonuclanıyor,
kaderlerini yaşıyorlar. Ve hayat en sonunda onları kısa sürede olsa aynı evde
yaşama ve birbirleriyle yüzleşme noktasına
getiriyor. Ne kadar kopuk gibi görünseler de ilk başta da ifade ettiğim üzere sarmaşık
gibi birbirlerine dolanıklar. Daha fazla detaya inmeyeyim okuyacak olanlara
haksızlık olmasın
😉 Sevgili İclal Aydın kalemine, yüreğine sağlık.
Duyguları okuyucuya aktarmada çok başarılı. Yer yer kızdım, üzüldüm, sevindim,
ben de hayal kırıklığı yaşadım , gözlerim doldu, boğazım düğümlendi. .. Herkese
keyifli okumalar dilerim
KEYİFLİ OKUMALAR

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder